De zin van het leven

De zin van het leven. Daar kan ik naar blijven gissen. Een bevredigend antwoord blijft uit. Het is de vraag of er een zin is. Het heeft daarom meer zin om te kijken naar de behoefte achter deze vraag.

ontevreden ga ik zoeken
Als ik gelukkig ben vraag ik mij niet af wat de zin is van mijn leven. Ik ga me pas bezig houden met de zin van het leven als ik ontevreden ben. Het lijkt erop dat het antwoord op deze vraag mij zal verlossen van deze ontevredenheid. De kern van mijn situatie is dus dat ik niet ontevreden wil zijn.

tevredenheid vraagt om contrast
Het grappige is dat ontevredenheid het mogelijk maakt dat ik tevreden kan zijn. Ga maar na. Als ik nooit ontevreden was merk ik het niet als ik tevreden ben. Ik ken dan namelijk niet anders. Aan de basis van ervaring staat contrast.

ontevredenheid de ruimte geven
Als ik zie dat ontevredenheid de basis is van tevredenheid kan ik hieraan maar beter zoveel mogelijk ruimte geven. Zo maak ik het contrast groter. Hoe ontevredener nu, hoe tevredener later. Ik geef me eraan over. Ik ben zo ontevreden als ik kan!

weerstand veroorzaakt ontevredenheid
De vraag naar de zin van het leven komt meestal voort uit weerstand. Maar het is vooral deze weerstand die het moment ondraaglijk maakt. Ik doe er verstandig aan me mee te laten voeren als de krachten zoveel sterker zijn dan mij.

stromen laat ons verwonderen
Als ik me laat meevoeren word ik stromend water wat langs alle wonderbaarlijke contrasten stroomt. Dan is elk moment er één van complete verwondering.

Er is geen enkele druppel die zich druk maakt over zijn bestemming.