Petra Tacx van Mens in Beeld maakte deze schitterende foto afgelopen woensdag op Waarmaakdag Enschede. Het is een uitstekende aanleiding om over mezelf te vertellen als tevreden roker.
beginnen met roken
Beginnen met roken is hartstikke vies. Je moet er echt moeite voor doen om verslaafd te raken. Ik deed dat toen ik een jaar of twaalf was. Enerzijds kwam dat door opstandigheid. Anderzijds kwam dat door eenzaamheid in combinatie met een droevige poging bevriend te raken.
stoppen met roken
Al op jonge leeftijd probeerde ik minder te roken. Ik was hartstikke bang om kanker te krijgen. Maar er was toen nog zoveel onrust in mij dat het onbegonnen werk was. Ondanks mijn vruchteloze pogingen bleef ik het toch regelmatig proberen. Toen ik doordraaide op mijn 23e besloot ik dat ik gewoon mocht roken. Ik had het al zwaar zat.
tevreden roker
Als ik opnieuw zou kiezen zou ik geen roker worden. Maar ik heb er nu vrede mee dat ik rook. Ik heb geen drijfveer in me om te stoppen. Ik heb geleerd om mezelf te accepteren precies zoals ik ben. Ik hoef niet anders te zijn. Bovendien vind ik roken hartstikke lekker.
ongezond
De kans is groot dat ik korter leef. Roken is gewoon ongezond. Je krijgt er op den duur vast kanker van. Maar het leven eindigt sowieso met dood gaan. De meeste mensen gaan sowieso dood aan kanker. En wat maakt het vandaag uit of dat morgen is of over 50 jaar?
Leren leven met de dood lijkt mij zinvoller dan pogingen ondernemen om dit zover mogelijk voor me uit te schuiven. Ik ben een tevreden roker.
Wat een prachtig en (h)eerlijk verhaal…. ik sluit me er volledig bij aan….
Met wellicht nog 1 toevoeging… niemand weet wanneer hij zijn laatste (rook)adem uitblaast dus hoezo korter/langer leven met/zonder het pafke?
Een leven heeft een bepaalde lengte en als je beperkingen kunt omkeren in zegeningen is elk moment het moment om te genieten en te beseffen dat het eind onvermijdelijk is ongeacht wanneer het zich aandient!
(kom hier via Reismeermin)
en zo is het Melody!