httpv://www.youtube.com/watch?v=AT2Cf9_jfH4
Vandaag heb ik, net als vorige week, studenten aan het denken gezet op een sociale opleiding. Ik vind dat enorm leuk om te doen. Jongeren staan nog heel erg open voor nieuwe denkbeelden.
karikaturen
Vorige week was ik op een sociale opleiding in Zwolle. Studenten hebben daar een evenement opgezet rondom schoonheidsidealen. En daarom vonden ze het toepasselijk mij als karikaturist te vragen. Zoals je op de film kunt zien combineer ik tekenen met spreken. Daarbij stel ik vragen die tot nadenken stemmen.
“Ik heb een grote dikke puist op mijn kont. Dat doet pijn bij het zitten. Als ik mocht kiezen zat hij op mijn voorhoofd. Dan had ik er zelf geen last meer van. Waar zou jouw puist zitten als je mocht kiezen? Kies je voor pijn of voor schaamte? En waar schaam jij je dan voor? “
spreken
Vandaag mocht ik dik anderhalf uur spreken voor studenten. Omdat ik sprak voor studenten van een sociale opleiding koos ik als onderwerp hoe wij het meeste voor anderen kunnen betekenen. Volgens mij kun je het meest voor de ander betekenen door luisterend aanwezig te zijn. Als je er echt voor mensen wilt zijn kun je beter je oordelen en meningen ter zijde schuiven.
“Met beperkende overtuigingen is het net als met een gevangenis. Als je nooit buiten de gevangenis bent geweest merk je het niet dat je erin zit.”
interactief
Als spreker ben ik graag in interactie. Ik vind geroezemoes fijn. Want dan gebeurt er blijkbaar iets. Daar zoom ik dus nieuwsgierig op in. Ik vind het heerlijk als mensen tegenwerpen. Ik hoef geen gelijk te hebben namelijk. Ik hoef ook mijn waarheid niet op te dringen. Ik vind het fijn als ik hoofden weer laat wemelen en dwarrelen. Maar je mag dat ook “aan het denken zetten” noemen.
Juist als je tegendraadse visies op je publiek loslaat is interactie heel belangrijk. Zo wordt er een brug geslagen tussen het vreemde en het normale. Zonder interactie loop je al gauw het risico dat mensen je alleen maar een rare flapdrol vinden. En dat ben ik ook. Maar er is meer.
waardebepaling achteraf
Vandaag was de waardebepaling achteraf echt een succes. Van de studenten kreeg ik 32 euro, een koptelefoon en een zak pepernoten. Ik krijg een mooie filmopname. Bovendien kom ik in het tijdschrift van de school. Bovendien mag ik een columns schrijven in een nieuw tijdschrift van de school. Van de docent kreeg ik de uitnodiging om het theater van de school een keer kosteloos te gebruiken. Wat ik daar nu eens zal gaan doen weet ik nog niet. Maar ik vind het allemaal fantastisch!
