Welkom! Mijn naam is Frank Los.
lang leve de problemen!
Ik ben geboren in 1968 in Biddinghuizen als zoon van een geestelijk zieke moeder en een beroepsmilitair. Dan vraag je om problemen. En die kreeg ik dan ook. Gelukkig maar. Want de mooiste bloemen groeien op stront. Van een oppervlakkig leven krijg je een oppervlakkige mens. Ik wil geen enkele diepte missen. Daar vind ik het allemaal veel te boeiend voor.
losworstelen
Om los te komen van het bekrompen huiselijk milieu werd ik als puber links radicaal. Dat is echt een goed advies voor elke puber die zich af wil zetten. Je krijgt er alle gelegenheid toe. Burgerlijk ongehoorzaam zijn… Ik heb er van genoten. Op een gegeven moment werd ik zelfs kraker om te kunnen ontsnappen aan “thuis”. Wat was dat allemaal mooi.
Op dit moment hecht ik al jaren geen waarde meer aan politiek. Ik ben nergens voor. En ik ben nergens tegen. Maar de burgelijke ongehoorzaamheid heeft een plek in mijn systeem gekregen. De wereld heeft flink wat ondeugendheid nodig!
doordraaien
Afzetten helpt niet als je echt los wilt komen. Je kan beter in de war raken. Dat gebeurde dan ook. Toen ik 23 jaar was kreeg ik een knal van een dwangneurose. Ik kon niet eens meer zelfstandig wonen. In paniek rende ik terug naar pappie en mammie. Ik ging weer thuis wonen. Daar werd mijn neurose natuurlijk alleen maar sterker van. Maar daardoor groeide mijn kracht en vastberadenheid. Ik ging dit monster verslaan!
Uiteindelijk heb ik dit gedaan bij een psychiater die later volkomen verguisd werd, met name omdat hij sex had met zijn cliënten. Maar in zijn “kliniek” kwam ik binnen een jaar zodanig over mijn neurose heen dat ik weer zelfstandig kon wonen en verder kon met school. En omdat ik een jaar erna mijn diploma haalde betaalde de sociale dienst mijn therapie.
In deze therapie is mijn belangstelling voor oosterse filosofie gewekt. Bovendien heb ik veel geleerd over psychisch functioneren en angst. De dwangneurose is langzamerhand versleten tot een aanvaardbaar niveau.
sociaal werk
Voor de studie als sociaal cultureel werker heb ik gekozen omdat ik nooit een keuze kon maken tussen sociaal werk, journalistiek, kunst en toneel. Op Mikojel werd studenten geleerd om met mensen te werken middels spel. Naast de sociale vakken kregen we toneel, handvaardigheid, acrobatiek, schminken, yoga en dans. Op school was ik al tegendraads. Maar in het “werkveld” ontdekte ik pas echt hoeveel bekrompen lui er in de sociale sector rondlopen. Dank u de koekoek! Ik heb mijn diploma nooit gebruikt.
Op school heb ik wel veel geleerd over pedagogiek, menselijk functioneren en groepsprocessen.
trein-karikaturist
Tijdens mijn studie was ik trein-karikaturist. Twee keer in de week ging ik met de trein een rondje maken door Nederland. Ik tekende in de trein mensen na. En dan vroeg ik om een vrijwillige bijdrage. Dat was echt een mooie bijverdienste! Ik haalde op een avond 90 gulden op. En ondertussen leerde ik het vak. Toen ik geen studentenkaart meer had verkocht ik karikaturen in de kroeg. En op een gegeven moment durfde ik het aan zonder geld op vakantie te gaan. Ik verdiende dat onderweg. Ik ben door heel Europa gelift. Ik heb zelfs nog Marokko gehaald.
Hierdoor heb ik ontdekt hoe onafhankelijk ik ben. Bovendienrolde ik hierdoor in de evenementenbranche.
evenementen
In de evenementenbranche heb ik mijn act uitgebreid. Ik droeg er mijn eigen gedichten bij voor. Bovendien begon ik met het spelen van een typetje. Dat typetje is eigenlijk altijd een karikatuur van mezelf geweest. Dat had veel succes. Binnen drie jaar haalde ik ruim 100 optredens per jaar. En ik heb dat aantal altijd ruim gehaald. Ik ben op de meest verrassende plekken geweest. Ik was op ministeries aan het optreden. Maar ook in een parenclub. Ik trad op voor fabrieksarbeiders. Maar ik trad ook op voor leden van een sjieke sociëteit.
Elke keer dat ik ga optreden ga ik tegelijkertijd op excursie. Ik heb er veel van geleerd over de maatschappij. Maar ik kreeg ook een schat aan mensenkennis.
meditatie
Een aantal jaar geleden kwam ik via het boek “De kracht van het NU” van Eckart Tolle terecht bij Advaita Vedanta. Deze oeroude oosterse filosofie bracht een aantal losse eindjes bij elkaar. Prangende vragen zijn er niet meer. In plaats daarvan is er vooral heel veel verwondering. Opeens kon ik ook met gemak een hele tijd gedachteloos mediteren. Door deze diepgang kon ik zoveel wijsheid oogsten dat bij mij de behoefte opkwam om te delen. Hieruit is De Transparante Kerk ontstaan.
vandaag
Vandaag de dag komen er allemaal prachtige dingen op mijn pad. Ik geniet ervan met volle teugen. Ik hou je op de hoogte via dit blog!
